از دور که می آمدی، آماده بودم

از کنارم که رد می شدی و من کنار جاده بودم

لحظه ای توقف، مسافرم شدی،

دل به بیراهه های من بستی...

«تو دیگر مسافرم نیستی.»

رهگذر،

رفتی و من هم چنان ایستاده بودم.

+ نگاشته شده در ساعت نويسنده: متین| |